تستهای گفتاری:

آگاهي :

عبارت است از سطح شدتي كه در آن بيمار از ارائه گفتار آگاه مي شود . اين آزمون در مواقعي استفاده مي شود كه فرد توانايي تكرار لغات را نداشته و نمي توان SRT را ارزيابي نمود. SDT براي تاييد آستانه هاي صوت خالص مفيد بوده و توانايي شنيداري در ناحيه فركانسي 250 تا 500 هرتز را ارزيابي مي كند و با آستانه شنوايي در 500 هرتز تطابق بالايي دارد . ميانگين SDT dB 6- 2 بهتر از ميانگين آستانه در 500 هرتز است . اگر اين اختلاف بيشتر از dB 10 باشد صحت هر يك از آزمونها مشكوك است . با اين حال اگر اديوگرام در فركانس هاي بالا شكل صعودي داشته باشد انتظار مي رود كه SDT با بهترين آستانه dB 10 ± تفاوت داشته باشد. SDT از دو روش صعودي و نزولي بدست مي آيد . معمولا“ از روش نزولي استفاده مي شود اما اگر پاسخ ها اعتبار كافي نداشته باشد بايد روش صعودي را نيز به كار برد . معمولا“ سطح ارائه در گامهاي dB 20 تغيير ميكند . تحريكات مورد استفاده عبارتند از : لغات آشنا ، سيلاب هاي بي معني يا گفتار پيوسته . براي بدست آوردن آستانه از روش نزولي ( down 10 و up 5 ) و روش صعودي ( up 10 و Down 5 ) استفاده مي شود ، سطحي كه در آن به 50 درصد از ارائه پاسخ داده شود سطح SDT است .

تمايز :

اين آزمون شامل 40 جفت لغت تك سيلابي است . مشابه يا متفاوت است كه بصورت شفاهي به كودكان 5 تا 8 ساله ارائه شده و پاسخ نيز شفاهي بدست مي آيد . از40 جفت لغت ، 10 جفت مشابه بوده اما ساير لغات واج هايي دارند كه در طبقه فونتيكي مشابهي هستند با استفاده از آنها ميتوان ويژگي هاي طيفي را بهتر از ويژگيهاي طيفي و زماني تشخيص داد . نتايج با جدول مقايسه مي شود . محدوده جدول از 2 +‌يعني پيشرفت بسيار خوب تا 2- يعني پايين تر از سطح آستانه مناسب متغير است .

تشخيص :

بيمار سيلاب هاي بي معني ، لغات يا جملات ارائه شده را تكرار كرده يا به تصاوير اشاره مي كند. آزمون بازشناسي گفتار در سه سطح انجام مي شود :

1- سطح آستانه

2- dBSL 40-30

3- dBHL 90 – 80

آزمون بازشناسي گفتار در سطح آستانه :

آزمون از شدت dB 40-30 بالاتر از SRT آغاز ميشود . شدت در گامهاي dB 10 كاهش و dB 20 افزايش مي يابد . سپس سطح شدت dB 10 افزايش يافته و تعيين آستانه آغاز مي شود . با هر dB 2 كاهش دو اسپوندي ارائه شده تا از 6 لغت 5 لغت اشتباه تكرار شود . آزمون با استفاده از كاهش هاي dB 5 نيز قابل انجام است .اين روند تا جايي ادامه مي يابد كه هر دو لغت در سطح ارائه حذف شوند . آستانه از روش زير محاسبه مي شود .

تعداد پاسخهاي صحيح از سطح اوليه كسر شده و اگر از گامهاي dB 2 استفاده شود dB 1 به عنوان فاكتور اصلاحي به آن اضافه مي شود در اين حالت آستانه معادل سطح 50 % عملكرد سايكومتريك مي باشد . اگر از كاهشهاي dB 5 اسنفاده شود فاكتور اصلاحي dB 2 است . طبق روش ديگر سطح شروع آزمون dBHL 30 است كه در هر سطح يك اسپوندي ارائه مي شود . شدت در گامهاي dB 10 كاهش يافته تا پاسخ ناصحيح به دست آيد . اگر در سطح dbHL 30 پاسخ وجود نداشت يا پاسخها اشتباه بود شدت به dbHL 50 افزايش يافته و در گامهاي dB 10 اضافه مي شود تا پاسخ صحيح به دست آيد .

در روش معمول در هر سطح يك لغت ارائه مي شود اگر پاسخ درست نباشد شدت در گامهاي dB 5 افزايش يافته و اگر پاسخ صحيح باشد شدت در گامهاي dB 10 كاهش مي يابد تا در سطح ارائه شده سه پاسخ صحيح به دست آيد .

در روش معمول در هر سطح يك لغت ارائه مي شود اگر پاسخ درست نباشد شدت در گامهاي dB5 افزايش يافته و اگر پاسخ صحيح باشد شدت در گام هاي dB10 كاهش مي يابد تا در سطح ارائه شده سه پاسخ صحيح بدست آيد . آستانه پايين ترين سطح شدتي است كه در آن حداقل سه پاسخ صحيح بدست آيد . SRT معمولا“dB 12 –10 بيشتر از SDT است.