موکوسل و پیوسل

موكوسل و پيوسل

در صورت انسداد مجراي نازوفرونتال و يا مجاري سينوس اتموييد ، موكوس نمي تواند به داخل بيني تخليه شود و در اثر احتباس موكوس در داخل سينوس ، كف سينوس فرونتال و يا ديواره خارجي لابيرنت اتموييد خورده مي شود و در نتيجه يك تورم به تدريج پيشرونده در بالاي چشم و يا در طرف داخل آن ايجاد مي شود. چشم به آرامي و در طي سالها به طرف پايين و بيرون فشرده مي شود . در اين حالت قرمزي ، التهاب و درد وجود ندارد و به جز دو بيني تغييري در بينايي فرد ايجاد نمي شود . معاينه بيني معمولا“ طبيعي است. نشانه اصلي در اين بيماري وجود يك توده داراي قوام لاستيكي در زير ثلث داخلي لبه سوپرااربيتال است . اين توده صاف و قابل فشردن است . اغلب در محل تماس موكوسل با قسمت سالم استخوان يك لبه سفت لمس مي شود . چشم در تمام جهات حركت ميكند ، ولي در حركت به طرف بالا و داخل محدوديت دارد . درصورت شدت تورم ، پروپتوز به طرف پايين و بيرون ايجاد مي شود . درگرافي قطع شدگي امتداد لبه استخواني اينفرااربيتال و جابجا شدگي كف استخواني سينوس فرونتال ديده مي شود .

داكريوسيستيت مزمن نيز مي تواند موجب تورم در كانتوس داخلي شود ، ولي چنين تورمي معمولا“ در زير و طرف داخل رباط كانتال داخلي قرار دارد . تورم ناشي از موكوسل در بالا و داخل كره چشم قرار دارد .

اگر موكوسل عفوني شود به آن پيوسل مي گويند . پيوسل تمايل به حملات دوره اي دارد كه در اين حالت درد پديد مي آيد و اندازه توده حالت نوسان دار دارد .

در اغلب موارد سابقه دستكاري و جراحي بيني و يا تروماي صورت در سالها قبل وجود دارد . وارد كردن كانول به مجراي نازوفرونتال و يا برداشتن شاخك هاي بيني ممكن است سبب ايجاد اسكار و انسداد مجرا شود . موكوسل سينوس ماگزيلاري شيوع اندكي دارد و معمولا“ بطور تصادفي در مطالعات راديوگرافيك كشف مي شود . درمان از طريق عمل جراحي است . در اين عمل سينوس تخليه شده و يك سوراخ جديد به داخل بيني تعبيه مي شود . بهبودي كامل اين عارضه يك قاعده است . بعد از عمل به محض بهبودي التهاب بافتي ، چشم به وضعيت طبيعي باز مي گردد .

در تشخيص افتراقي عوارض سينوزيت ، هم احتمال وجود تومور و هم احتمال عفونت هاي غير معمول ثانويه به نقص ايمني وجود دارد . اگزوفتالمي بدخيم از عوارض سينوزيت نمي باشد . ولي علايم و نشانه هايي مشابه عوارض سينوزيت دارد . اين حالت اغلب در پركاري تيروئيد ديده مي شود . حالت پاتولوژيك زمينه اي ، افزايش چربي كاسه چشم است كه ممكن است موجب بيرون راندن كره چشم گردد .

منبع

کتاب گوش و حلق و بینی دیویس 1990