لکنت در کودکان

لکنت در کودکان
کی باید نگران شد ؟
لکنت یک نقص ارتباطی است که با اختلالات غیر ارادی بیش از حد درمیزان ، ریتم ( آهنگ ) و جریان رو به جلوی گفتار مشخص می شود . چون در بیشتر بچه های کوچک ( 2 تا 5 ساله ) مهارتهای زبانی و گفتاری در حال پیشرفت هستند ، آنها چنین ناروانی های طبیعی را تجربه می کنند – مانند تکرار کل کلمات و عبارات ، شروع کلمات به صورت اشتباه و اصلاح مجدد آنها در جمله ، و گفتن مکرر "uh" و " um " .
بزرگسالان گاهی با دلواپسی و نگرانی از این که کودکشان شروع به لکنت کرده ، بی جهت به این ناروانی های طبیعی واکنش نشان می دهند . انواعی از ناروانی که در زیر بیان می شوند ، نگرانی بیشتری را ایجاد می کنند . آنها را می توان علائم جدی در نظر گرفت که نشان می دهند الگوی لکنت در حال ایجاد است :

•تکرار مکرر هجا ها یا صداها ( bi –bi –bi –bicycle or t –t –t –t –time )
•جانشین کردن یک واکه ضعیف ( که شوا نامیده می شود ) به جای یک واکه واقعی در یک هجای تکرار شده ( buh – buh –buh –bicycle )
•طولانی کردن صداها ( م م م م م م م م مامان )
•ارتعاش ماهیچه های کوچک اطراف دهان ، چشمها یا فک هنگامی که کودک می کوشد کلمه ای را بگوید که بنظر می رسد در آن گیر افتاده .
•علائمی قابل مشاهده از تقلا و فشار هنگامی که کودک روی کلمه ای گیر کرده ( مثلا فشار دادن چشمهای بسته ، به سرعت چشم بر هم زدن ، کج و کوله کردن دهان ، زبان ، یا آرواره )
•افزایش طنین یا سطح بلندی صداهایی که طولانی شده اند یا تکرار شده اند .
ترس قابل مشاهده یا پرهیز از صحبت کردن ( ممکن است شامل کلمات خاص ، موقعیتها یا افراد خاصی شود )

کمک گرفتن :
کودکانی که این نوع ناروانی ها را تجربه می کنند باید توسط یک گفتار درمان ارزیابی شوند .مداخله مستقیم ممکن است توصیه شود یا توصیه نشود . اما حداقل ، والدین یا مراقبان این کودکان باید اطلاعاتی در مورد پیشرفت لکنت و توصیه در مورد چگونه با آن رفتار کردن دریافت کنند .

واقعیتهایی در مورد لکنت دوران کودکی :
•لکنت دربین پسران ، رایج تر از دختران است به نسبت حدود 3 به 1 .
•در نیمی از کودکان لکنتی ، لکنت بدون هیچ دلیل واضحی شروع می شود .
•بیشتر این کودکان در سالهای پیش دبستانی شروع به لکنت می کنند و تقریبا در هیچ مورد ، به غیر از کسانی که مبتلا به آسیب مغزی هستند ، لکنت پس از بلوغ شروع نمی شود .
•لکنت وضعیتی است که در برخی موارد ، 5% از کودکان را مبتلا خواهد کرد ، گرچه تنها در 1% دوام می آورد .
•60 % از کودکانی که برای کمتر از یک سال به لکنت مبتلا بوده اند ، احتمالا بدون درمان مستقیم ، بهبود خواهند یافت .
•هرچه یک کودک مدت زمان بیشتری به لکنت دچار باشد ، احتمال این که لکنتش متوقف شود کمتر می شود .
لکنت به ویژه در وابستگان افراد لکنتی رایج است ، مخصوصا در پسرانی که مادران لکنتی دارند .

چگونه می توان به کودک مبتلا به لکنت کمک کرد ؟
خیلی مهم است که بدانید هنگام صحبت با یک کودک مبتلا به لکنت ، چگونه به او کمک کرده و چگونه واکنش نشان دهید . بزرگسالان اغلب نگران هستند " آیا باید به او کمک کنم تا کلماتی که در آنها لکنت دارد را بگوید ؟ " - " آیا باید لکنت را نادیده بگیرم ؟ " – برای کمک به پیدا کردن پاسخ این سوالات ، تعدادی از باید ها و نباید ها به هنگام برقراری ارتباط با کودک لکنتی ، در زیر آورده شده :

کارهایی که باید انجام دهید :

 به کودک زمان کافی دهید تا بی اعتنا به تکرارها و اصلاحهایی که در گفتارش وجود دارد ، تفکراتش را بیان کند .

 هنگامی که کودک در حال صحبت با شما است به او نگاه کنید و علاقه خود را نسبت به آنچه که می گوید ، نشان دهید .

 کودک را به صحبت کردن علاقمند کنید . صحبت کردن را برایش جالب و پر ارزش جلوه دهید ( با کمک آوازها ، ریتم ، بازیهای گفتاری ) .

 یک الگوی آرام و کند گفتاری را بکار ببرید و بکوشید هنگام صحبت کردن با کودک ، صحبتها را به شیوه ای مطمئن کننده و غیر عجولانه بیان کنید .

 در خانه و در مدرسه ، موقعیتهای ایجاد کننده استرس و اضطراب را به حداقل برسانید .

 از هر الگو یا شرایطی که بنظر می رسد با لکنت کودک ارتباط دارد آگاه باشید و در صورت امکان آنها را تعدیل کنید .

 اگر کودک در مورد لکنت خود اظهار نگرانی می کند ، به او بگویید که او را درک می کنید ، می پذیرید و به او اطمینان دارید.

 هنگامی که نگران یک کودک لکنتی هستید ، در جستجوی کمک یا توصیه ای تخصصی باشید .

کارهایی که نباید انجام دهید :

 جمله یا کلمه او را به پایان برسانید چون شما می دانید که او سعی می کند چه چیزی بگوید .

 این تصور را در او ایجاد کنید که چون لکنت دارد ، شما دلواپس یا نا امید هستید .

 کودک را مجبور کنید جلوی غریبه ها یا بازدید کننده ها حرف بزند یا چیزی را از حفظ بگوید .

 به کودک تذکر بدهید که دارد لکنت می کند . به او بگویید " لکنت را متوقف کن " یا از او بخواهید " دوباره آن را بدون لکنت بگو "

 پیشنهاد هایی بدهید که لازم باشد کودک پیش از صحبت کردن ، چیزی بگوید ، مثل " صبر کن و پیش از حرف زدن راجع به چیزی که می خواهی بگویی ، فکر کن " یا " یک نفس عمیق بکش و سعی کن دوباره آن را تکرار کنی "

 پیشنهاد کنید که کودک یک کلمه " آسان " را جانشین کلمه ای کند که در گفتن آن مشکل دارد .

 اجازه دهید که لکنت ، بهانه ای برای گریز از مسئولیتها شود .

 به دیگران اجازه دهید هنگامی که کودک لکنت می کند ، او را دست انداخته و مسخره کنند .

http://www.hsdc.org/Child/Speech/stutter.htm