آسیب بافت نرم

آسيب هاي بافت نرم :

علايم : هر گونه آسيب مخاط حفره دهان و اوروفارنكس موجب درد مي شود . عصب لينگوال كه حس همان طرف زبان را مي دهد ، در عمق بافتهاي زير مخاطي كف دهان عبور مي كند و يك پارگي بايد كاملا“ عمقي باشد تا منجر به بي حسي زبان شود . اعصاب هيپوگلوسال در بخش عمقي عضلات زبان وارد زبان مي شود و پارگي هاي كف دهان معمولا“ موجب پارگي آن نمي شوند . درصورت وجود هماتوم يا ادم ممكن است كيفيت صداي بيمار تغيير نمايد .

نشانه ها : بايد سطح مخاط بوكال معاينه شود و محل سوراخ مجاري پاروتيد از نظر ترشحات غير طبيعي بررسي شود . به طور مثال خروج خون از سوراخ مجاري پاروتيد مي تواند نشانه آسيب ديدگي اين مجرا باشد . كف دهان و كل سطح زبان بايد معاينه شود . براي رد كردن آسيب عصب هيپوگلوسال بايد حركات زبان كنترل شود .

روش هاي ارزيابي : اغلب در آسيب هاي بافت نرم حفره دهان و اوروفارنكس نيازي به ارزيابي راديوگرافيك نيست . حتي در صورت احتمال پارگي مجراي غدد ساب منديبولار غالبا“‌ نيازي به سيالوگرافي نيست ، زيرا در چنين مواردي به ندرت نياز به آناستوموز مجدد وجود دارد و معمولا“ پارگي هاي اين مجرا به پيدايش يك نقطه تخليه در يك محل جديد منجر مي شوند . تنها استثناء ، استفاده از سي تي اسكن جهت ارزيابي وسعت يك هماتوم ناشي از تروما است.

درمان : در حفره دهان و اوروفارنكس باكتريهاي گرم مثبت و منفي فراوان هستند ، بنابراين اغلب پارگيهاي سطحي بعلت احتمال زياد عفونت نبايد بخيه زده شوند . در مورد پارگي هاي لبه آزاد زبان يا كام، توصيه مي شود كه ارتباط آناتوميك طبيعي لبه ها به وسيله بخيه زدن برقرار شود و بقيه پارگي براي تامين درناژ كافي باز نگهداشته شود .

تعيين محل هماتوم يا ادم و پيش بيني تاثير احتمالي آنها بر راه هوايي اهميت دارد . در اين موارد انجام سي تي اسكن مفيد است . هماتومها بايد تخليه شوند و بالا نگهداشتن سر بيمار در زاويه حداقل 45 درجه و ترجيحا“ 60 تا 70 درجه موجب بهبودي سريع ادم مي شود .

سوختگي هاي الكتريكي لب :

اين حالت اغلب در كودكاني ديده مي شود كه سعي در گاز گرفتن سيم برق داشته اند و معمولا“ گوشه هاي دهان درگير مي شود . اين سوختگي ها به انواع قوسي كه موجب سياه شدن بافتهاي نرم مي شود و تماسي كه درمحل ورود و خروج الكتريسيته رخ ميدهد ، تقسيم مي شوند . اكثر سوختگي هاي الكتريكي از نوع قوسي است . اين نوع سوختگي ها با نكروز تاحيري و از بين رفتن مقدار بيشتري بافت نسبت به آنچه در مرحله حاد ديده مي شود مشخص مي شوند . اين نكروز تاخيري گاهي موجب خونريزي شديد از شريانهاي لبي مي شود . اين خونريزيهاي را با فشاردادن لب بين انگشتهاي شست و نشانه كنترل مي نمايند . معمولا“ درمان نگهدارنده است و نتايج رضايت بخشي دارد . قرار دادن وسيله حايل به طبيعي ماندن وضعيت كميسورها كمك مي كند و از انقباض لب ها جلوگيري مي كند . درصورتي كه از اين روش نتوان استفاده نمود، بايد كودك را براي مدت طولاني تحت پيگيري قرارداد ، تا زمان مناسب براي ترميم جراحي بخش آسيب ديده لب فرا برسد .

منابع:

1- کتاب جراحی گوش و حلق و بینی کامینگز ، چاپ چهارم ، سال 2005

2- کتاب گوش و حلق و بینی دیویس 1990

3- کتاب اسنشیل گوش و حلق و بینی ، چاپ هقتم ، سال 1999