بیماریهای عصب صورت

فلج مادرزادي عصب فاسيال :
فلج عصب فاسيال ممكن است در بدو تولد به تنهايي يا همراه با فلج زوجهاي IX,V,III,VI يا XII وجود داشته باشد . دراين موارد فلج فاسيال از اختلال تكامل روياني ( پيش آگهي بد ) خونريزي داخل جمجمه اي ( پيش آگهي بد ) يا فشار فورسپس و تروماي زايماني ( پيش آگهي خوب ) ناشي مي شود . عموما“ درماني براي اين موارد وجود ندارد .
فلج مركزي عصب فاسيال :
عضلات فرونتاليس يك عصب گيري فوق هسته اي دو طرفه دارند لذا در ضايعات پروگزيمال به هسته زوج VII ( آبسه يا تومور مغزي) حركات پيشاني ( اخم كردن و بالا بردن ابروها ) طبيعي مي مانند ولي نيمه تحتاني صورت درسمت مقابل ضايعه فلج مي شود . درضايعات تالاموسي ، صورت بيمار، در فعاليتهاي غير ارادي ( خنده يا گريه ) دچار فلج ياضعف مي باشد ولي در حركات ارادي طبيعي است . در ضايعات محيطي عصب فاسيال تمام حركات صورت ( ارادي و غير ارادي ) درسمت گرفتار فلج است . در ضايعات مركزي كه تالاموس درگير نشده است حركات غير ارادي صورت سالم مي ماند .
اسپاسم نيمه صورت :
در اين بيماري يك يا چند عضله عصب گيرنده از عصب فاسيال به صورت ناگهاني دچار انقباض غير دردناك ميشوند . هر چند اين حالت به سمت فلج عصب پيشرفت نمي كند ، ولي باعث شكلك ناراحت كننده صورت مي شود و به سختي درمان مي گردد . اگر چه بلوك شاخه هاي عصب با الكل ممكن است باعث بهبودي شود ولي اين روش معمولا“ توصيه نمي شود . موفقيت روش دكومپرشن عصب نيز كوتاه مدت مي باشد . امروزه اين بيماري را به فشار يك قوس شرياني از شريان مخچه اي قدامي – تحتاني (AICA) بر عصب فاسيال در مجاورت مجراي شنوايي داخلي نسبت مي دهند. قراردادن يك تكه عضله يا اسفنج مصنوعي بين شريان و عصب علايم را به خوبي بهبود داده است . اين بيماري ارتباط زيادي با ضايعات زاويه CP دارد ، لذا درتمام اين بيماران ارزيابي دقيق نورواتولوژيك الزامي است.