آزمون هاي ارزيابي عملكرد عصب فاسيال

آزمون تحريك پذيري عصب (NET) : در اين تست رشته هاي منفرد عصب فاسيال را با يك الكترود تحريك كرده ، مقدار تحريك الكتريكي لازم براي ايجاد حركات صورت را با طرف مقابل كه طبيعي است مقايسه ميكنند. اگرسمت فلج تنها به اندكي جريان بيشتر از سمت سالم نياز داشته باشد پيش آگهي خوب است ولي اگر اين اختلاف زياد باشد ( < 5/3 ميلي آمپر ) ، ميتوان گفت شواهدي از دژنرسانس وجود دارد . عدم وجود پاسخ در سمت فلج نشانه اين است كه عصب قبلا“ دژنره شده است . درفلج نسبي و يا در 3 روز اول فلج كامل اين آزمايش ارزش باليني ندارد چرا كه حتي در صورت قطع شدگي عصب براي ظهور تغييرات عموما“ 5-3 روز زمان لازم است . اگر ميزان جريان لازم براي ايجاد انقباض صورت ، روز به روز كاهش يابد نشانه پيش آگهي خوب است .
الكتروميوگرافي (EMG) عضله : در اين روش توسط الكترود قرار داده شده در عضله ، فعاليت الكتريكي عضله را در استراحت و انقباض ارادي آن ثبت مي كنند. در حالت طبيعي طي استراحت عضله مخطط ، هيچ فعاليت الكتريكي ثبت نمي شود و طي انقباض ارادي پتانسيل هاي عمل ارادي ثبت مي شود . وجود پتانسيل هاي فيبريلاسيون نشانه فاقد عصب بودن عضله و فقدان آنها نشانه دژنرسانس ناكامل عصب مي باشد . وجود پتانسيل هاي عمل واحد حركتي يا پتانسيل هاي عمل ارادي نشانه سلامت عصب و بقاي مقداري از عملكرد عصب مي باشد . از معايب EMG اين است كه يافته هاي موجود در آن تا 21 – 14 روز بعد از فلج عصب فاسيال بروز نمي كنند و همچنين در موارد فلج نسبي عصب ارزش قابل توجهي ندارد .
آزمون شيرمر : اين تست در تشخيص فلج فاسيال و تعيين محل آسيب عصب كمك كننده است . در اين تست يك تكه كاغذ ليتموس خشك در پلك تحتاني هر دو چشم قرار ميدهند. اگر پس از 5 دقيقه ميران مرطوب شدن كاغذ كمتر از 5/1 سانتي متر بود نشانه آسيب در گانگليون زانويي يا پروگزيمال آن مي باشد. كاهش قابل توجه اشك و خشكي چشمگير چشم بر پيش آگهي بد دلالت مي كند .
رفلكس عضله ركابي : در حالت طبيعي ايجاد صدايي كوتاه و تيز در هر يك از دو گوش باعث انقباض عضله ركابي هردو طرف ميشود ( آوران اين رفلكس زوج VIII سمت ايجاد صدا و وابران آن زوج VII هردو طرف ميباشد ) . فقدان اين رفلكس در فلج فاسيال نشانه آسيب بخش پيراميدال عصب مي باشد .
جريان بزاق غده ساب ماگزيلاري : در فلج فاسيال كاهش ترشح بزاق از غده ساب ماگزيلاري نشانه آسيب عصب قبل از گانگليون زانويي ( قبل از شاخه پتروزال سطحي بزرگ ) مي باشد .به خاطر اين كه رشته هاي پاراسمپاتيك پرده گانگليونيك در قسمت هاي بيروني تر عصب فاسيال قرار دارند به نظرمي آيد كه اين رشته ها قبل از رشته هاي حركتي آسيب مي بينند.