كاربرد OAE در غربالگري شنوايي نوزادان

استفاده از OAE ها ، يك تكنولوژي نسبتا جديد براي غربالگري ، شامل اندازه گيري سلامت Outer Hair Cell ها در حلزون شنوايي است . محرك شنيداري از طريق يك لوله به گوش خارجي ارائه مي شود . ميكروفوني كه درون اين لوله وجود دارد ، اكو يا پژواكي را كه توسط گوش و در پاسخ به صدا ايجاد شده اندازه گيري مي كند .

پاسخهاي هر دو روش TEOAE يا DPOAE ، نسبت به نويز زمينه بدست مي آيند . بنابر اين نويز محيطي بيش از حد ، تنفس شديد يا ديگر نويز هاي محيطي كه توسط خود بيمار ايجاد مي شوند مي توانند كشف برخي از پاسخها را مشكل سازند . هر دو نوع اين اندازه گيريها خاص فركانسي هستند . TEOAE ها در محدوده فركانسي 500 to 5000 Hz و DPOAE ها در محدوده 1000 to 8000 Hz ديده مي شوند ( Gorga et al . 1993 – Probst et al. 1987 )

با اين كه OAE ها را نمي توان براي پيشگويي ميزان آستانه هاي شنوايي استفاده كرد ؛ اما TEOAE ها معمولا كاهش شنوايي در حد 30dBHL يا بيشتر را كشف مي كنند . در حالي كه گزارش شده DPOAE ها كاهش شنوايي 40dBHL يا بالاتر را كشف مي كنند ( Gorga et al. 1993 – Probst et al. 1987 )
وضعيت abnormal گوش مياني ( مانند اوتيت مديا ؛ اتوسكلروز ...) معمولا منجر به حذف OAE ها مي شود .براي غربالگري كودكان و نوزادان ، TEOAE ها را بر DPOAE ها ترجيح مي دهند چون TEOAE ها سريعتر بدست مي آيند ، حساس ترند ( مثلا كمتر احتمال دارد كه نتيجه False – Positive بدست آيد ) ، و محدوده فركانسي كمتري را قادرند ارزيابي كنند ( يعني فركانسهاي كمتر از 1000Hz ) كه ممكن است براي كشف كاهش شنوايي در بچه هاي كوچك بهتر باشد ( Harris and Probst 1997 )
لازم است كه نتايج OAE با دقت تفسير شوند تا زماني كه پاسخ " pass " داده مي شود ، به والدين به اشتباه گفته نشود كه : شنوايي كودك كاملا نرمال است !