|
شكستگي هاي بيني
شكستگي هاي بيني شايعترين شكستگي
هاي فكي - صورتي هستند . گاهي بيني در حين زايمان
دچار شكستگي مي شود . اين شكستگي ها ، اغلب از نوع
تركه اي هستند . درمان ساده است . بيني را مي توان
تنها با گرفتن نوك آن و كشيدن آن به خط وسط و يا
با وارد آوردن فشار بر طرف محدب آن ، به حالت راست
درآورد .
در بالغين شكستگي بيني يا در اثر
وارد آمدن ضربه به يك طرف بيني ايجاد مي شود كه در
اثر آن هر دو استخوان بيني به يك سمت رانده مي
شوند
( Cross right)
، يا بعلت وارد آمدن ضربه ازجلو ايجاد مي شود كه
در اثر آن استخوانهاي بيني فرو مي روند
( Frontal blow)
و يا بعلت ضربه هايي كه موجب تغيير امتداد سپتوم (
با يا بدون شكستگي استخوان بيني ) مي گردند ،
ايجاد مي شود . معمولا“ شكستگي هاي بيني همراه
شكستگي هاي زايده صعودي استخوان ماگزيلا و يا
زايده نازال استخوان فرونتال هستند . در صورت پاره
شدن بيني ، ممكن است يك شكستگي مركب ايجاد شود .
به هر حال اكثر شكستگي هاي بيني از نوع ساده يا
چند قطعه اي است . غالبا“ مخاط داخل بيني پاره شده
، منجر به خونريزي مي شود .
غالبا“ تشخيص شكستگي هاي بيني بعلت
وجود اكيموز و تورم پيچيده مي شود. با اين وجود با
لمس بيني ممكن است كريپيتاسيون و يا تغيير شكل
مشخص شود . اگر چه از شكستگي بيني گرافي تهيه مي
شود ، اما اين عكس ها غالبا“ اطلاعات اضافي اندكي
به دست مي دهند . به طور كلي راديوگرافي ارزش
ناچيزي در درمان شكستگي هاي بيني دارد . با اين
وجود در صورتي كه شكستگي بيني با ساير صدمات صورت
همراه باشد ، انجام گرافي از سينوس هاي پارانازال
و انجام سي تي اسكن به ويژه در شكستگي زيگوما و
لبه تحتاني كاسه چشم اهميت دارد . در غير اينصورت
قضاوت باليني بسيار مهمتر است .
هدف از درمان ايجاد يك راه هوايي
مطلوب و برگرداندن ظاهر بيني به حالت اول است . در
شكستگي هاي طرفي كه شايعترين نوع شكستگي بيني مي
باشد ، غالبا“ وارد آوردن فشار با انگشت شست به
طرف محدب بيني براي درمان كفايت مي كند . جا
انداختن شكستگي هاي فرو رفته از شكستگي هاي طرفي
مشكل تر است . عمل جا انداختن بايد تحت بي حسي
موضعي يا بي هوشي عمومي انجام شود . دركودكان در
تمامي موارد بيهوشي عمومي ضرورت پيدا مي كند . در
شكستگي فرو رفته ، براي بالا بردن استخوانهاي بيني
از يك بالابرنده بيني ،يك فورسپس بزرگ و يا يك
هموستات پوشيده شده با لوله لاستيكي استفاده مي
شود . در اغلب موارد استخوانهاي جا انداخته شده ،
بدون پك كردن و يا گچ گيري در موقعيت خود باقي مي
مانند ، البته ممكن است تامپون اندكي براي هموستاز
مورد نياز باشد . شكستگي بيني درعرض 5 تا 6 روز
بعد از آسيب به آساني قابل درمان است ، اما بعد از
گذشت اين مدت جا انداختن ممكن است دشوار باشد.
منابع:
1- کتاب جراحی گوش و حلق و بینی
کامینگز ، چاپ چهارم ، سال 2005
2- کتاب گوش و حلق و بینی دیویس
1990
3- کتاب اسنشیل گوش و حلق و بینی ،
چاپ هقتم ، سال 1999
| 
