آخرین اخبار : 

کری ناگهانی

کری ناگهانی

افت شنوایی  ۳۰ دسی‌بل در بیش از دو فرکانس و در کمتر از سه روز را افت شنوایی ناگهانی گویند

از نظر آماری از هر۵۰۰۰ نفر در طی یک سال یک نفر به این مشکل دچار می‌شود. کاهش شنوایی معمولا یک طرفه است و ممکن است با وزوز گوش یا سرگیجه نیز همراه باشد. اگر سرگیجه نیز وجود داشته باشد معمولا در عرض یک هفته برطرف می‌شود.

اکثر مبتلایان به کاهش شنوایی ناگهانی بعد از بلند شدن از خواب برای اولین بار متوجه سنگینی گوششان می‌شوند. در مواردی نیز ممکن است بیمار بدلیل وزوز گوش از خواب بیدار شود.

سایرین به هنگامی که گوشی تلفن یا هدفون را بر روی گوش خود قرار می‌دهند برای اولین بار متوجه افت شنوایی خود می‌شوند. بعضی دیگر از آنها ابتدا صدای تق بلندی را در گوششان می‌شنوند و سپس شنوایی‌شان را از دست می‌دهند.

سیر از دست رفتن شنوایی سریع است به طوری که معمولا در عرض چند روز یا چند ساعت ‌یا به طور آنی به میزان زیادی از شنوایی فرد کاسته می‌شود.

هر چند دلایل مختلفی را برای پیدایش کری ناگهانی ذکر می‌کنند اما در اکثر موارد دلیل خاصی برای آن پیدا نمی‌شود. مقبول‌ترین فرضیه این است که علت این افت شنوایی کاهش یافتن خون‌رسانی‌ یا اکسیژن رسانی به سلول‌های حساس‌ گوش داخلی است. اما فرضیه وجود ویروس در گوش داخلی و اثر تخریبی و التهابی ویروس نامشخص بشدت مطرح است و در حال بررسی است.

شنوایی یک سوم از مبتلایان به تدریج در عرض چند روز کاملاً به حد طبیعی برمی‌گردد. کاهش شنوایی حدود نیمی از مبتلایان به تدریج بهتر می‌شود اما به حد قبلی برنمی‌گردد و متأسفانه در یک چهارم افراد کاهش شنوایی هیچ بهبودی نخواهد داشت.

اگر شروع کاهش شنوایی با سرگیجه شدید همراه نباشد و میزان کاهش شنوایی نیز خیلی شدید نباشد شانس بهبودی بیشتر می‌شود. هر چقدر زمان شروع علایم تا شروع بهبودی طولانی‌تر باشد احتمال بهبودی کمتر می‌شود. همان طور که سیر شروع بیماری ناگهانی است سیر بهبودی آن نیز سریع است به طوری که وقتی بهبودی شروع می‌شود معمولا در عرض چند روز بهبودی کامل می‌شود.

در کل علایمی که نشان از احتمال کم بهبود را مطرح می کنند به قرار ذیل هستند:

افت کامل شنوایی

سن بالا

دیابت

فشار خون

همزمانی بیماریهای سیستمیک و ناتوان کننده

دیالیزی بودن و نقص های کلیوی

 

 

مبتلایان به کاهش شنوایی بعد از تشخیص باید بلافاصله و بطور اورژانسی تحت درمان قرار گیرند. برای برطرف کردن این مشکل درمان جراحی و جود ندارد اما درمان دارویی ممکن است بسیار کمک کننده باشد. هر چه قدر فرد مبتلا به کاهش شنوایی زودتر تحت درمان دارویی قرار گیرد شانس بهبود شنوایی وی افزایش می‌یابد.

درمان بیماری باید در همان دو هفته ی اول شروع شود. تاخیر در شروع درمان شانس بهبودی را کاهش میدهد.

خط اول درمان کورتون است و کورتون با دوز بالا تا دو هفته شروع و سپس کاهش داده میشود، درمان کورتون خوراکی در کسانی که فشار خون و قند خون بالا دارند خطرناک است و نیز در کسانی که زخم ها و مشکلات گوارشی دارند.

نقش اکسیژن پرفشار در درمان هم توسط بعضی مطالعات مطرح شده و نتایج خوبی داشته است

کاربوژن ترکیبی از اکسیژن و دی‌اکسیدکربن است که گفته می‌شود استنشاق آن باعث بهتر شدن اکسیژن‌رسانی به گوش داخلی می‌شود. لازم به یادآوری است که همانند استروئیدتراپی استفاده از کاربوژن نیز ممکن است برای همه بیماران سودمند نباشد.

درمان فعلی بیماری علاوه بر کورتون خوراکی ، تزریق کورتون در گوش است که بطور میکروسکوپی توسط متخصص انجام میشود معمولا سه تا چهار تزریق با فواصل زمانی کم در گوش انجام میشود که مطالغات متعددی تاثیر بارز این روش درمانی را تایید کرده اند.