آخرین اخبار : 

تومورهای حنجره

نئوپلاسم ها

بر اساس علایم نمی توان نئوپلاسم حنجره را از سایر عللی که حجم و تحرک عناصر داخل حنجره را تغییر می دهند تمایز داد. نکته کلیدی در تمایز خشونت صدای نئوپلاسم حنجره از خشونت صدای حالات التهابی حنجره توجه به مدت بقای خشونت صداست. بقای خشونت صدا به مدت حداقل دو هفته در یک فرد بالغ و بویژه سیگاری یا الکلی معاینه کامل حنجره را ضروری می سازد . هر گاه بدخیمی حنجره از ناحیه سوپراگلوتیت منشاء گیرد ، بعلت دوری از تارهای صوتی با خشونت صدا همراه نبوده فرد با گلودرد و گاه بلع دردناک مراجعه می کند که بعلت غیراختصاصی بودن این شکایات تشخیص تا مراحل پیشرفته بیماری به تاخیر می افتد. لذا در بیماارن درمعرض خطر ( سیگاری ها و الکلی ها ) در حضور این شکایات معاینه هیپوفارنکس و حنجره لازم است . نئوپلاسم های حنجره در معاینه بصورت توده های برجسته یا زخمی مشاهده می شوند که درهمه این موارد لارنگوسکوپی مستقیم برای ارزیابی دقیق تر لازم است . به خاطر این که به کمک لارنگوسکوپی نمی توان ناحیه ساب گلوتیک را بررسی کرد . سی تی اسکن در ارزیابی نئوپلاسم های حنجره بویژه در ناحیه ساب گلوتیک کاربرد زیادی یافته است . سی تی اسکن از لارنگوگرافی با ماده حاجب اختصاصی تر است . به خاطر ادمی که در محل بیوپسی ایجاد می شود و ساختار بافت نرم را به هم می زند . معمولا“ روشهای رادیوگرافیک را قبل از لارنگوسکوپی مستقیم انجام می دهند . بیوپسی باعث تشخیص بافت شناسی نئوپلاسم و طرح ریزی مناسب درمان می شود .

 

نئوپلاسم های خوش خیم

شایعترین تومورهای خوش خیم حنجره کودکان همانژیوم و لنفانژیوم می باشند که بیشتر در ناحیه ساب گلوتیک ظاهر می شوند و در درصد قابل توجهی از آنها همانژیوم جلدی نیز وجود دارد . تظاهرات این نئوپلاسم ها ، تغییر صدا و در نهایت دیسترس راه هوایی می باشد . غالبا“ جهت حفظ راه هوایی تراکئوتومی لازم می شود ولی درمان خود این تومورها بیشتر انتظار کشیدن برای پسرفت خودبخودی می باشد . بعلت عوارض زیاد تراکئوتومی طولانی مدت درکودکان ، تحقیقاتی جهت کوچک کردن همانژیوم ها ، به کمک لیزر که کوتاه شدن مدت استفاده از لوله تراکئوتومی را به همراه دارد ، در حال انجام است . پاپیلوم های حنجره ممکن است درهر سنی رخ دهند و در تارهای صوتی حقیقی باعث خشونت صدا و در سایر نواحی حنجره باعث گلودرد و یا دیسترس راه هوایی شوند . با توجه به تمایل پاپیلوم ها به گسترش به سایر نواحی ( تراشه ، برونش ها و حتی پارانشیم ریه ها ) اعتقاد بر این است که منشاء ویروسی دارند . در مواردی که پاپیلوم ها انسداد راه هوایی ایجاد کرده اند بعلت احتمال کاسته شدن آنها در محل تراکئوتومی ، انجام اورژانسی لارنگوسکوپی مستقیم همراه با برداشتن پاپیلوم ها بر تراکئوتومی ارجح است . پاپیلوم ها تمایل زیادی برای عود مجدد دارند که به عمل های جراحی متعدد می انجامد ، هرچند گاه وارد مرحله خاموشی شده ، دیگر عود نمی کنند . درمانهای لیزری هر چند با حداقل آسیب بافتی پاپیلوم ها را از بین می برند ، ولی باعث کاهش عود آنها نمی شوند .

نیمی از موارد تومور خوش خیم گرانولارسل از سر و گردن منشاء می گیرد ( عمدتا“ از حفره دهان و گاه از حنجره ) این تومور از نظر بافت شناسی گاه با اسکواموس سل کارسینوما اشتباه می شود . منشاء این تومور برخلاف تصورگذشته عضلانی نبوده، عصبی می باشد .

از دیگر تومورهای نادرحنجره می توان تومور انکوسیتیک حنجره ( کیست زیر مخاطی آبی رنگ و تقریبا“ منحصر به سوپراگلوت ) ، پاراگانگلیوما ، لیپوم ( توده زرد رنگ زیر مخاط بویژه در ناحیه سوپراگلوت که بیشترین چربی را دارد ) ، کندروم ( بیشتر در افراد مذکر و منشاء گرفته از غضروف کریکوئید ) ، آدنوم پلئومورفیک، فاسئیت ندولر و هیستیوسیتوم فیبرو را نام برد. امروزه بسیاری از این تومورهای خوش خیم را به کمک روشهای اندوسکوپیک و لیزری برداشته، درمان می کنند. مگر کندروم که بیشتر جراحی خارجی نیاز دارد .

 

 

 

نئوپلاسم های بدخیم

نئوپلاسم های بدخیم حنجره شاملند بر اسکواموس سل کارسینوما ( ۹۰درصد بدخیمی های حنجره )، کارسینوم آدنوئید کیستیک ، کندروسارکوم، لنفوم، آدنوکارسینوم، ملانوم و متاستاتیک ( آدنوکارسینوم، ملانوم) . بر خلاف تصور گذشته پیش آگهی کارسینوم اپیدرموئید (SCC) چندان با تمایز بافتی آن رابطه ندارد . رفتار بیولوژیک بدخیمی های حنجره رابطه نزدیکی با محل منشاء گرفتن آنها در داخل حنجره دارد. در کارسینوم ناحیه سوپراگلوت بعلت غنی بودن این ناحیه از نظر لنفاتیک ها و بعلت دیررس بودن تظاهرات اختصاصی آن ، در بسیاری از موارد درموقع مراجعه متاستازهای غدد لنفاوی گردنی وجود دارد. بر عکس کارسینوم ناحیه گلوت بعلت کمی لنفاتیک های این ناحیه و پیدایش خشونت صدا در مراحل اولیه، پیش آگهی بهتری دارد و گاه در اندازه ۳-۲ میلی متری تشخیص داده میشود . ناحیه ساب گلوتیک بیشتر توسط گسترش تحتانی کارسینوم منشاء گرفته ازگلوت درگیر میشود و بعلت غنی بودن این ناحیه از نظر لنفاتیک ها نه تنها متاستاز به غدد لنفاوی لترال گردن بلکه به پاراتراکئال گردن نیز رخ می دهد . کارسینوم های ناحیه هیپوفارنکس بعلت شلی زیر مخاط و فراوانی لنفاتیک های این ناحیه ، تمایل به گسترش زیر مخاطی مخفیانه و متاستاز زودرس به غدد لنفاوی لترال گردن ( متاستاز دو طرفه در ضایعات نزدیک خط وسط ) دارند و تا زمانی که آنقدر بزرگ نشوند که با عمل بلع یا تکلم تداخل کننند باعث مراجعه فرد نمی شوند .

در سرطان های حنجره و هیپوفارنکس که شواهدی دال بر درگیری غدد لنفاوی وجود ندارد، جراحی و پرتودرمانی احتمال بهبودی مشابهی داشته اند ، با این تفاوت که پرتودرمانی اختلال تکلم کمتری ایجاد می کند . بعلت کیفیت عالی تکلم بعد از درمان لیزری احتمالا“ در آینده لیزر نقش زیادی در درمان این موارد پیدا می کند . در سرطانهای وسیع تر حنجره و هیپوفارنکس ، درمان ترکیبی است از جراحی و پرتودرمانی ( و بعضا” شیمی درمانی و پرتودرمای با حفظ حنجره ) . امروزه روشهای جراحی ابداع شده است که تا حد امکان بتوان بخش هایی از حنجره را حفظ کرد (Conservation surgery) . به نظر می رسد که برنامه های درمانی ترکیبی ، سبب بهتر شدن واقعی میزان بقای بیماران نمی شود و تنها نحوه شکست درمان را تغییر می دهد.