آخرین اخبار : 

اوتیت سروز

اوتیت میانی سروز مزمن:

اوتیت میانی سروز مزمن اگر درمان نشود تهدیدی جدی برای شنوایی محسوب می شود . در سالهای اخیر شیوع آن افزایش چشمگیری پیدا کرده است . این عارضه نیز غالبا“ ثانویه به عواملی نظیر رشد بیش از حد بافت لنفاوی نازوفارنکس ، عفونت مزمن سینوس و آلرژی می باشد . با این وجود درمان ناکافی اوتیت میانی چرکی حاد یکی از علل مهم افزایش شیوع اوتیت میانی سروز مزمن است. درمان ناکافی اوتیت میانی حاد با آنتی بیو تیک ، باعث می شود که عفونت خفیف و بدون علامتی ایجاد شود و آن تکرار شود که پس از مدتی یک افیوژن موکویید غلط در گوش باقی بماند .

علایم این بیماری ناچیز هستند . کاهش شنوایی نوسان دارد و با عفو نتهای تنفسی فوقانی در ارتباط است . بیماران ممکن است از احساس سنگینی سر شکایت کنند و برخی از صداها را به صورت تغییر یافته بشنوند.

در این بیماران درد ، تب و ترشح از گوش وجود ندارد . معاینه گوش در اوتیت میانی مزمن ممکن است گمراه کننده باشد . پرده صماخ تغییرات اندکی دارد وممکن است به رنگ خاکستری مرواریدی باشد و تنها محو شدگی خفیف و تورفتگی اندکی در آن وجود داشته باشد . محدود شدن حرکت پرده صماخ در تمپانومتری و پنومواتوسکوپی مفیدترین یافته فیزیکی است . اودیومتری معمولا“ جنبه تشخیصی دارد و کاهش شنوایی انتقالی را نشان می دهد .

وجود سابقه ای از کاهش شنوایی نوسان دار در یک کودک که توسط والدین مورد شک قرار گرفته، باید پزشک را به وجود افیوژن درگوش میانی مشکوک سازد . در این حالت در صورت طبیعی به نظر رسیدن پرده صماخ ، انجام اودیومتری الزامی است .

عوارض اوتیت میانی سروز و یا اوتیت میانی ترشحی عبارتند از: پیدایش کلستاتوم ، سوراخ شدن پرده صماخ، فیبروز فضای گوش میانی و تمپانواسکلروز که همگی می توانند موجب کاهش دایمی در شنوایی شوند . به همین علت پیگیری بیماران مبتلا به اوتیت میانی حاد یا مزمن الزامی است .

اوتیت میانی سروز مزمن دریک فرد بالغ ممکن است در اثر کارسینوم نازوفارنکس باشد . بنابراین هنگامی که یک افیوژن یک طرفه در یک فرد بالغ یافت شود ، هرگونه روش تشخیصی برای اثبات یا رد این مسئله باید به انجام برسد .

باز ماندن غیر طبیعی شیپور استاش :

بازماندن غیر طبیعی شیپور استاش ممکن است علایم اوتیت سروز را تقلید کند . این حالت هنگامی رخ میدهد که بافت های اطراف شیپور استاش کاهش یابد . یکی از علل این حالت کاهش شدید وزن در زمان کوتاه است. علایم این حالت عبارتند از : اتوفونی و احساس پری در گوش که در هنگام دراز کشیدن تخفیف می یابند . بیماران صدای تنفس خود را می شنوند و تبادل آزاد هوا از طریق شیپور استاش سبب آزار بیمار می شود .

وارد کردن یک مخلوط چهار به یک از پودر اسیدبوریک و اسیدسالیسیلیک به داخل منفذ شیپور استاش یک آزمون تشخیصی و یک درمان موقتی است . استفاده ازSSKI نیز سبب بهبودی موقت علایم می شود . روشی که سبب بهبودی طولانی مدت تر می شود ، تزریق خمیر پلی تترافلوریل اتیلن به داخل دیواره قدامی منفذ شیپور استاش است .

پاسخ دهید