رینتیت وازوموتور از مجموعه ای از علائم شامل عطسه و آبریزش ابکی تشکیل شده و ممکن است گاهی با ا حتقان بینی همراه باشد. این علائم غالبا در پاسخ به محرک های محیطی از قبیل هوای سرد , نور های درخشنده بوها یا مواد شیمیائی خاص ورزش
ناراحتی های هیجانی و خوردن بعضی غذاها ایجاد شود. بسیاری از بیماران مبتلا به این علائم که ( علت آشکارآلرژیک یا عفونی ندارند ) در محدوده رینیت وازوموتور غیر آلرژیک قرار می گیرند , اگر چه این تقسیم بندی اغلب گروه هتروژنی از اختلالات را شامل می شود. مکانیزم پاتوفیزیولوژیک دقیق این آبریزش مشخص نیست اما واضح است که مکانیزم های با واسطه IGE در اینجا نقشی ندارند. فعالیت زیاد کولینرژیک حفره بینی , عموما تصور می شود مسئول ایجاد آبریزش در بیمارانی که این علامت را دارند باشد و درمان معمولا در جهت مقابله با این سیستم فعال کولینرژیک صورت میگیرد.

درمان داروئی

به خاطر اینکه فعالیت بیش از حد کولینرژیک در این بیماران به عنوان فرضیه مطرح شده است اکثر درمان ها به این مسئله پرداخته اند. ایپراتروپیوم بروماید یک آنتاگونیست گیرنده موسکارینی است که بخش کمی از آن در غشاهای مخاطی جذب می شود( کمتر از ۲۰%, از ۴۸ میلی گرم دوز دارو از مخاط جذب می شود ). تاثیر این دارو در مخاط بینی بصورت کاهش فعالیت کولینرژیک ظاهر می شود و بنا براین باعث افت فعالیت ترشحی در بینی می گردد.این دارو بر روی احتقان بینی موثر نبوده یا تاثیر اندکی دارد.

شایعترین اثر مضر ناشی از ایپراتروپیوم بروماید وقوع دوره های خفیف و گذرا از خونریزی و خشکی بینی است. دوز معمول این فراورده ۳ صدم درصدی ۲ پاف در هر بینی دو تا سه بار در روز است.

نکته : آبرزیش مرتبط با سرماخوردگی ناشی از تحریک پاراسمپاتیک ( علت بخشی از آن ) است. درمان با یک داروی آنتی کولینرژیک از قبیل ایپراتروپیوم برومید( آترونت ۶% درصدی نازال ) تا حدی باعث بهبودی آبریزش مرتبط با سرماخوردگی خواهد شد.

از اسپری های موضعی استروئید های نازال نیز در رینیت وازوموتور استفاده شده است. اگر چه موفقیت هائی با این دارو گزارش شده اند اما مکانیزم دقیق آن نامشخص است. بعضی از گزارش ها نیز یک نقش احتمالی برای capsaicin به عنوان یک عاملتخلیه کننده مادهp مطرح کرده اند. استفاده طولانی مدت این دارو مورد ارزیابی قرار نگرفته است

درمان جراحی

اگر علائم ناشی از آبریزش بینی به درمان پاسخ ندهد, یکی از چند روش جراحی می تواند مد نظر باشد. کرایو سرجری باعث ایجاد آسیب در مخاط و زیر مخاط داخل بینی شده که بعدا ترمیم پیدا خواهد کرد. این عمل بطور کلی یک روش موفق جراحی برای احتقان بینی محسوب می شود اگر چه در مورد آبریزش مزمن تاثیر کمی دارد.

عمل جراحی نورکتومی ( قطع ) عصب ویدین , بطور کلاسیک برای وضعیت فوق بکار می رود اما با نتایج متغیری همراه بوده است. با قطع فیبر های شبکه پاراسمپاتیک که به مخاط بینی می روند , می توان میزان آبریزش را کاهش داد. رویکرد های متعدد جراحی توصیف شده اند که شامل روش های کلاسیک اینترا نازال و همچنین تکنیک جدید تر آندوسکوپی است. به دلیل اینکه اعصاب پارا سمپاتیک بینی , بخشی از سیستم پاراسمپاتیک که به غده اشکی می روند را هم شامل می شود ,خشکی مزمن چشم (گزروفتالمی ) عارضه ای است که به وضوح با استفاده از این روش توصیف شده است.

لیزر تراپی نیز برای درمان این بیماران انجام شده است. رایج ترین نوع آن استفاده از لیزر برای سوزاندن بخشی از مخاط شاخک های میانی و تحتانی بینی است. ایجاد اسکار بعدی در اثر حذف بخش بزرگی از فعالیت ترشحی مخاط بینی , بهبودی علامتی را در پی خواهد داشت.