فارنژيت در طي فصول سرد سال ، يك عفونت شايع است . اين عفونت ، در كودكان شايع تر از بزرگسالان مي باشد . در كودكان ، بيشترين شيوع فارنژيت ، بعداز سن 6 ماهگي است . باازبين رفتن ايمني مادر ، كودكان به عفونت هاي مجاري تنفسي فوقاني ، مستعدتر مي شوند . در كودكاني كه درمراكز مراقبت روزانه نگهداري مي شوند ، بايد انتظار ميزان بالاي عفونت را داشته باشيم . كودكان ممكن است ساليانه شش يا هشت عفونت راه تنفسي فوقاني را تجربه كنند كه حدود پنجاه درصد آنها با فارنژيت همراه است .

باكتريال :

آدنوتونسيليت :

شروع آدنوتونسيليت حاد ،‌ اغلب ناگهاني بوده و تظاهرات آن شامل لرز ، تب پايين ، بي حالي ، تشنگي ،‌ اودينوفاژي ،‌ ديس فاژي ، تكلم تودماغي و گره هاي لنفي گردني متورم و دردناك مي باشد. در معاينه ، لوزه ها قرمز ومتورم بوده و اغلب باهم ،‌ در خط وسط (با لكه ها و وزيكول هاي زرد و سفيدي كه روي آنها تشكيل شده) درتماس مي باشند . تنفس بدبونيز مي تواند با اين بيماري همراهي داشته باشد .

شايع ترين باكتري هاي مسبب فارنژيت و يا تونسيليت حاد استافيلوكك اورئوس ، استرپتوكك بتا هموليتيك گروه A و هموفيلوس آنفلوآنزا مي باشند  . ساير عوامل بالقوه اتيولوژيك شامل باكتري‌هاي بي هوازي ، اكتينومايسس ، ويروس ها (به ويژه آدنوويروس و ويروس ابشتين بار (EBV)) ، گنوكك وكورينه باكتريوم ديفتري مي باشند . فلور طبيعي در بزرگسالان نيز ، حاوي ارگانيزم هاي هم گرم مثبت و هم گرم منفي و نيز باكتري هاي بي هوازي است ،‌ اگرچه باكتري هاي گرم مثبت معمولا غالب بوده و شامل لاكتوباسيل ها ، اكتينومايسس و لپتوتيكس مي باشند .

درمان تونسيليت حاد عبارتست از تغذيه مناسب و كافي ،‌ استراحت در بستر ، ضددردها و داروهاي ضدتب . در اكثر موارد ، علائم خودمحدودشونده بوده و بهبودي بدون ارتباط با دريافت آنتي بيوتيك روي مي دهد . اما دريافت آنتي بيوتيك درمواردي كه ارگانيسم مسبب ازدسته استرپتوكك هاي بتا هموليتيك است ، انديكاسيون دارد . هدف از درمان آنتي بيوتيكي در اين موارد جلوگيري از سكل‌هاي بالقوه كليوي و قلبي مي باشد . به علاوه ، درمان تونسيليت ناشي از استرپتوكك ، طول دوره بيماري را كوتاهتر نموده ،‌ استرپتوكك را از حلق حذف نموده و بنابراين ، عفونت به سايرافراد منتقل نمي شود و از احتمال ايجاد عوارض چركي جلوگيري مي كند . داروي انتخابي ، پني سيلين  (درصورتي كه بيمار به پني سيلين حساسيت نداشته باشد) دريك دوره 10 روزه مي باشد . از اريترومايسين به عنوان خط دوم درمان مي توان استفاده كرد . از كليندامايسين نيز ، در بيماراني كه به پني سيلين حساس هستند مي توان استفاده نمود .

شيوه درماني ديگر ، استفاده از سفالوسپورين هاي نسل اول مي باشد . در سال 1993 Pichichero  دريافت كه سفالوسپورين هاي نسل اول ، ميزان شكست باليني كمتري درمقايسه با پني سيلين داشته و موفقيت درماني ، در طي 5 روز درمان حاصل مي شود (درمقايسه با پني سيلين كه نياز به 10 روز درمان داشت) . اما به طور كلي پذيرفته شده كه درصورتي كه شكست درمان با پني سيلين درجامعه پايين (كمتراز 10 درصد) باشد ، پني سيلين بايد به عنوان خط اول درمان استفاده شود . بعلاوه ، پزشك مي‌تواند درجايي كه امكان كشت مجدد بعداز درمان وجود ندارد استفاده از سفالوسپورين را مدنظر قرار دهد .

عليرغم اينكه تونسيليت حاد باكتريال بطوركلي خودبخود محدودشونده است ،‌ اما مي تواند درنتيجه ادم پري تونسيلار و انسداد راه هوايي باعث ايجاد عوارضي چون آبسه پري تونسيلار ، عفونت عمقي گردن ، سپتي سمي و تب روماتيسمي شده و در صورت عدم توجه حتي سبب گلومرولونفريت شود . تشخيص هاي افتراقي اين بيماري عبارتنداز : ديفتري ، مخملك ، آنژين ونسان يا برفك دهاني، و بيماري هاي گوناگون ويروسي .